Colle un recordo que quede no medio, nese espacio de xogo. Que non sexa vetebrador, que non sexa banal. Que quede no espacio do centro, ese amplo lugar de convivencia. E alí abre as portas, descubre algo de ti que poida ser novo, realmente non o é, pero paréceo. E iso xa é máis que suficiente. Sairán eses lugares polos […]
Archivo por días: 23/07/2016
Vibrar. Fixeime e só vibraban. Co compás das aplicacións. Era un efecto sorpresa, a min tamén me pasaba. No reloxo o futuro era presente, e eso que sempre pensamos que queda no pasado. Un exercicio de efectos especiais, o salto. Intentaban que lles pasase ó mesmo tempo, pero nada. O timing da casualidade faise desacompasado. Coa velocidade dos reloxos acuánticos. […]
12.06.16
Ata que non quede máis, vernos coa festa nos dentes, salvar o salvaxe de nós mesmos, e que sempre queden ganas de xogar.
11.06.16
Eu son desas que chega tarde. Das que coa calor olvidan as fotos, as descripcións do calendario. Esa que repousa, e deixa as mans no repousabrazos do tren. Miro como pasa o ritmo, e sitúome na inversa, na cara oculta do frenetismo. Sitúo a mirada nun punto indiferente, no lugar onde ser neutral é cousa de todos. Coller o bolso […]
10.06.16
Sei que a fecha non coincide, pero tento recuperar pouco a pouco o ritmo perdido ;). É ben bonito que pasases a ser un recordo alí olvidado no caixón, unha referencia diría que neutra nunha estantería de imaxes, a ser un fixo imprescindible no día a día actual. Creo que ten un valor incalculable isto :). Realmente non hai necesidade […]