Archivo por días: 05/08/2016


É esa liña. Esa que andar entre a honestidade e a impresión. Xusto como os funambulistas. Arriscar sen perder o equilibrio, que grande Peter Brook. A liña diría eu do artista, como tirarte de verdade sen caer, ou polo menos caer para seguir, para volver á corda. Escribir teatro é un proceso de perderse, case como a poesía, abrir o […]

02.07.16


Sabía que algo raro podía pasar, como esperando ser protagonista dunha película que non escolleu. Coñéceno no barrio. Os rapaces abúrrense moito, agora xa nin a Play. Lin o outro día que o que caracteriza principalmente ó ser humano é a súa necesidade de superación, sempre precisa buscar algo máis arriscado, perde, a inténtao doutra forma. Neste caso o reto […]

01.07.16


Cruzouse con ela pola rúa. Esa filla que non quixo ter pero sabía que tiña. Era o pai, pero sentiuno tan dentro do seu estómago que xuraría ser a nai tamén. Un caracol. De feito estaba tan enroscado en si mesmo que nin se deu conta. Era o can que busca facerse olvillo para durmir. Pero neste caso non quería […]

30.06.16



A situación é sinxela. Unha pelexa por un caixeiro. Moitas sensibilidades divididas aí. Un bótalle en cara o outro o desprecio. Dentro do ruín está o máis ruín. Como quen lostrega o lugar onde xa descargou a electricidade. Eso é o que debe haber. Electricidade. Unha mezcla entre o pokemon e o son goku. Claro…esa mezcla curiosa, como si o […]

29.06.16



Chamar non ocupa lugar, ou si. Din que os nosos nomes nos marcan. Ti eras chuvia non? xD. Intrígame ese brillo que tes nos ollos, non sei ben de onde sae. Ese entusiasmo contido, que se lanza pero deixa sempre algo para despois. Dis que a túa vida deu un xiro, cara algo inesperado, pero parece que dalgunha forma si […]

27.06.16



Eu era ese que sempre chegaba tarde. Hoxe quero escribir-te, Lorena. A raiña que xoga na punta do fío, a testemuña de todos que miañaba nas paredes de papel, filtrando as dores máis alá das súas. Hoxe, como outras veces, recordo-te, case como unha figura mítica, pola ausencia e a forza a pesar diso, deusa dos mares ocultos. Sei que […]

26.06.16


6
“A casa de Xurxo e Eli ten unha síndrome de lago, explícome, dache paz e ganas de nadar nela. Non só na piscina, senon de botarte a nadar do entusiasmo que se respira debaixo das palabras. Os detalles son como os destellos, desvelan onde e por qué incide a luz. Isto pasa igual nas persoas, os pequenos xestos falan dos […]

25.06.16


Ese fue el día que estrenamos. Después de dejar atrás tensiones de la esad y portátiles quemados. Tocando San Juan, que ya es un contexto mágico de por si. Realmente fue un pequeño gran inicio. Callado, como esperábamos, sin grandes alardes. Como unos atletas que entrenan duro para la medalla de oro, y nadie los conoce hasta que lo ganan. […]

24.06.16