Archivo por días: 22/11/2016



Sistiaga parece un arqueiro contemporáneo, sempre coas flechas preparadas para destapar realidades entre a néboa. Moi necesario para mostrar o tecido máis fino do real, para revelar o que se queda debaixo de moitas capas de indiferencia. Abrir os tabús, gran plan, gran programa. Grazas Jon.  

03.10.16


Dous xenios man a man, confrontando os mecanismos da súa paixón: o cine. Este encontro deixou claro a practicidade disto, de sair por un momento do camiño e poñer en común ferramentas. Isto fixo mellorar e aprender a moitos cineastas. Os encontros coa mellor vontade e con paixón fan grandes cousas para a humanidade.  

02.10.16





Hoxe, Quevedo: Miré los muros de la patria mía, si un tiempo fuertes, ya desmoronados, de la carrera de la edad cansados, por quien caduca ya su valentía. Salíme al campo; vi que el sol bebía los arroyos del yelo desatados, y del monte quejosos los ganados, que con sombras hurtó su luz al día. Entré en mi casa; vi […]

29.09.16



No reflexo se via a súa impotencia. Por iso chegou a conciencia outra vez para estar cerca dela. Non se podía crer o que estaba pasando. Das cousas incríbles poden sair cousas máis incríbles. Deixarse sorprender pola tristeza tamén pode ser unha experiencia curiosa, como mínimo unha aventura para pelexar entre os teus propios zombis. Acción.

28.09.16


Este home vai chegando a lugares cada vez máis curiosos. Ten un personaxe freak fascinante, que empatiza polo seu patetismo natural. A min fasciname. Cada vez máis.  

27.09.16


Lope e os seus amigos, acercarse a eles. Desentrañar os misterios precisos para traelos á actualidade, e facelos ferver de adolescencia. Seguramente non haxa persoas que poidan entender mellor eses desamores. A idea é acercarse ó tópico do home nesa época, para ver que seguramente non cambiou tanto, e analizar qué podemos aprender diso. Imos alá.

26.09.16