TODAS ESAS FLORES Tamén se pode celebrar o que non foi. Eses bicos que acumulei agora marchan de min pola respiración entrecortada. As imaxes que seguen movéndose, agora en despedida. Resistíndose a quedar. Como unha tormenta perfecta. O teu apelido diante do meu. Coller a túa man e que pareza que foi sempre así. A casa dos teus avós […]