Lois Blanco Arauxo


Volve o Señor Robot. Coa forza e misterio de sempre. Esta serie sabe dar en esencias da nosa sociedade, a obsesión e o mundo informático. A súa estética é moi fiel a si mesma, e moi persoal. É como un vídeo de Youtuve prohibido. Alí buscamos ese saber se realmente somos controlados polas altas esferas. Seguramente si, o atractivo é […]

31.10.17


Hay magias que no son capaces de descubrir las palabras. Ellas son incentivo, son la motivación, el trampolín de la poesía. Pero no pueden serlo todo, son incapaces. Es como bailar en soledad, puedes disfrutar, pero no sentirte parte del mundo. La sensación de libertad puede ser individual, seguramente, pero la compañía le puede dar sentido a todo. Y esto […]

30.10.17




A min paréceme un histórico da interpretación. Un alma libre, como outras, que morreu antes do esperado. Tamén hai “almas” que son tan vitais que non parecen ter espazo para “madurar” ou envellecer. Ademáis fan tantas ou máis cousas que outra xente en toda a vida. Marcoume o que fixo en varias películas, pero principalmente en El Caballero Oscuro de […]

28.10.17


Bresson fai un retrato realista cunha estética incríble. Cine francés clásico, coa alma humanista sempre como bandeira como mínimo nas apariencias. Nesta película a protagonista é unha nena, con moito carácter e cunha situación familiar complicada. Unha resistente. Acompañámola na viaxe triste e dura pola que vai. Gustoume moito a fotografía. As interpretacións nótase que quedaron anticuadas. En todo caso […]

27.10.17


Morreu Luppi. E déuseme por ver Lugares Comunes de Aristarain. A película é de 2002 pero parece algo máis antiga. É unha pena que non a fixesen con algo máis de presuposto, porque o guión está moi ben escrito pero realizado dunha forma algo precipitada. Un profesor xubilado ten que reinventarse na última fase da súa vida. Tamén é escritor. […]

26.10.17



Mechita era un fuego incontrolable. Irónicamente. Icónicamente también. Era lo que queda después de una buena noche de sexo, la diferencia era que ella siempre fue así. No le hacían falta ni preliminares ni cigarrillos de después. Su vida era así, pura vida. Seguramente por eso el mundo no aceptó su sensualidad tan fácilmente. Le pedía una batalla que era […]

25.10.17


Las manos en el periódico, la sonrisa guardada debajo del mantel. Las ganas de levantarse a por una cerveza debajo de la mesa. Y el mirar de un emoticono aleatoriamente atractivo. El porvenir de un mono de feria. Las enumeraciones malditamente divertidas. Un sonrojarse azul. Las melenas al viento de un perro que no fue a la peluquería. Los mártires […]

24.10.17


Lendo referentes. Hoxe Oliver Twist, de Charles Dickens: “Oliver llegó ante el señor Bumble limpio y peinado; nadie hubiera dicho que era el mismo muchacho que poco antes estaba cubierto de suciedad. Al poco rato, el celador y el niño abandonaban juntos el miserable lugar. Oliver miró por última vez hacia atrás; a pesar de que allí nunca había recibido […]

23.10.17