Cristina tenía una manta alrededor del cuerpo, y sólo eso. La cárcel no tenía barrotes, simplemente era un cristal con luces de colores. Muy alegre. Ahora ya estaba tranquila. Le había parecido ver a su hija mientras la detenían, pero ahora mismo no sabía si eso fue sueño o realidad, si se parecía a su propia verdad o era un […]
Lois Blanco Arauxo
Karla está fuera de control. Su cabeza da vueltas. En el parque no queda nadie, ya los padres se fueron a su casa con la felicidad a cuestas. El atardecer es frágil, o por lo menos eso le parece a ella en este momento. La mirada perdida, contempla el grafiti que se levanta inmenso en la pared que está a […]
09.08.17
Menudo descubrimento!! 🙂
08.08.17
Investigando a Billy Wilder, parte 1: Fedora é un filme de esencia e estrutura clásicas. Intensa, con enredos e sorpresas, fai recordar unha forma de contar quizais antiga pero tamén atemporal. Os misterios que se presentan e se reinventan son algo que nunca pasa de moda. Wilder manexa os tempos, vai dosificando moi ben os detalles que constrúen a historia. […]
07.08.17
Parece que os domingos se inventaron para celebrar os nosos bucles, a mecánica do inevitable. Seguramente cando empezamos a non durmir para poder falar xa estabamos atrapados. Cando algo interrumpe a dinámica do sono e parece natural algo pasa. É curioso porque non fai falta dicir nada pero sinto que queda todo por dicir. E por facer xa non digamos… […]
06.08.17
“Los cobardes mueren muchas veces antes de su verdadera muerte; los valientes prueban la muerte sólo una vez.” William Shakespeare.
05.08.17
Falaba o pobo Siux sobre o silencio, e a incapacidade do “home branco” de aprender a calar: “Con ustedes es lo contrario. Ustedes aprenden hablando. Premian a los niños que hablan más en la escuela. En sus fiestas todos tratan de hablar. En el trabajo siempre están teniendo reuniones en las que todos interrumpen a todos, y todos hablan cinco, […]
04.08.17
Es xusto o que estaba esperando.
03.08.17
Pois a min flipoume. Entendo que cando se fai algo con personalidade, aparece xente que lle encanta e xente non lle gustou nada, penso que este é o caso. É certo que imaxinei que a película sería mellor sen banda sonora, porque se fai repetitiva e case predecible, cos clásicos trucos de Zimmer que antes impresionaban pero agora xa é […]