Lois Blanco Arauxo


“Seguimos construíndo as rúas nas que levamos varios anos vivindo, o saber da impotencia, a ausencia da conciencia. Unha reunión ent no norte de Galicia. Non hai límites se podemos renacer entre as normas do olvido. Novembro está cerca”  

20.04.16


“Pregúntome como debe ser a vida nun cadro abstracto, será algo parecido a confiar nos paraísos fiscais. Ten pinta de que para algunhas persoas a vida real é aterradora. Xente pobre, escapa escapa, que non quero ensuciar o traxe con antisistemas. Podiamos empezar a darnos conta que igual os antisistema son outros. Eu déixoo aí. Vivimos tempos de refuxiarse, como […]

19.04.16


“Cando sae o sol, e máis despois de moito tempo, aparecen as ganas de saltar. Pasa que pode dar vergonza, pasa que acostumarse a saltar nun espazo público parece perigoso. Subir ata a copa da árbore máis alta do parque pode ser perigoso, non o fagades na casa, básicamente porque seguro que no piso non vos colle a árbore máis […]

18.04.16




Os días capicúa poden ser ocos para a reflexión. Espazos brancos e circulares. Coa alma contida as verdades teñen menos espazo para a liberdade. Ser esas raíces que tocan o aire. Non estamos sós. Ás veces dubidamos incluso se os demais nos poden ver, se podemos chegar a ser invisibles, e poder podemos, pero depende do que mostremos. Ese reflexo […]

16.04.16


“Os detalles reflexan, sempre máis do que parece. Ó formar parte de nós, tan cerca, mecanografan os nosos andares. Debuxan a estadía: O estado do día a día. Que é o que sabe a lúa de todo isto? Seguramente bastante. Podemos probar a mandarlle un email, a ver se contesta. Brancura das augas, e porta da luz das vidas, escoita. […]

15.04.16



“Aprender o que é a suavidade é unha tarefa complexa, un gran reto. Pensar en como será a vida dese tio que conducía o coche co que te cruzaches, que soltaba o aire do pitillo como alguén que bota fume pola voz. Imaxinades que fósemos máquinas de fume, que identificásemos a cada persoa polo rastro que deixa de cor, sería […]

14.04.16


“Están as chaves olvidadas na repisa, diante dos cds. Parece o lugar dos obxetos resentidos. Hoxe parece día de canción de Jorge Drexler. Ese ambiente cíclico que mezcla ilusión e tristura, esto tan moderno e tan antigo. Din que cando algo se pecha algo se abre, e pode ser. Ten sentido. Fiarte da percepción. Debe ser que percepción e opinión […]

13.04.16


“Nas árbores fan falta paxaros. Polo canto e os niños. Neste caso para facer voar as palabras, e que as ás leven letras e verdades con elas. E que por fin as mans se pousen xuntas. A cultura debe gañar o seu sitio, facerse presente para afirmar pasado e futuro. Percibir os sedimentos. Reivindicar as sensacións”  

12.04.16