Non puido ser. España parece destinada a unha épica que nunca chega a ser significativa. Parece esquiva da semántica, seguramente por unha temática difusa de país. Estamos faltos de discurso, porque acumulamos moitos diferentes. É unha riqueza desordenada, intencionadamente perdida. Aquí, a mellor xeración do basket en España non puido facer o “máis difícil todavía”, facer xusto o que lles […]
Pensamentos
ODA Ó TEATRO DE AQUÍ Mira que te expresas mal, nunca sabes dicir o correcto. Estás na procura do invisible e percorres o corpo sutil, a paixón que está a carón dos outros, a purga do infantil. Xamáis aprenderás a controlarle, e se aprendes olvídame, e volve a olvidarme. Eres o desexo trasformado en mar, algo complexo e cambiante, pero […]
27.07.16
Gustaríame pensar que esas gaivotas non son o que son: simples audios ambientais. E mira que as odiaba. Cando tiña 20 anos existían. Eran ratas de aire pero agora ata as boto de menos. Aquí, no fío que xa degrada a miña vida evitando o denigrante tento buscar a paz. Máis alá dos efectos. Aínda me siguen chamando para solucionar […]
26.07.16
Ter unha persoa que vaia actuar, implica xa para un director traballar con material delicado. Dicían Shakespeare e Calderón que estamos feitos da materia dos soños, e isto como mínimo no teatro cúmplese. O intérprete leva nas súas costas isto, como un atlas que debe soster con ou sen sabelo. Os bos actores son os que saben isto ou o […]
25.07.16
Revolcarse entre bolas brancas no xardín. Pisándote. Laméndote, ensinándote a que pouco fai falta para pasalo ben. Dan ganas de só facer iso. Comer, revolcars e durmir. E bañarse. E pouco máis, realmente pouco máis. Ter o impulso en activo. E xogar coa inocencia. Bombas de agua en forma de sensacións. Que non rouben a libertade. E seguir para que […]
24.07.16
Estaba debaixo da chuvia esperándote. Pasaba xente, xente e xente. Gustaríame pensar que persoas coma min. Alí ninguén berraba, ata as multitudes sabían falar do silencio. Digamos que era cousa do frío. Ou non. A outra noite deixaches a palabra pendurada do meu peito. Pegada. Tan perto que podía sentir a semántica dos abrazos. Tan incluída nas paredes da casa […]
23.07.16
As paixóns moven todo. Polo menos todo o que xenera vida. Ben enfocado pode dar as claves. Esta escena fala perfectamente disto:
22.07.16
EL REY DE HARLEM. Con una cuchara arrancaba los ojos a los cocodrilos y golpeaba el trasero de los monos. Con una cuchara. Fuego de siempre dormía en los pedernales, y los escarabajos borrachos de anís olvidaban el musgo de las aldeas. Aquel viejo cubierto de setas iba al sitio donde lloraban los negros mientras crujía la cuchara del rey […]
21.07.16
Y contadas ocasiones. Ese es el tema. Que las contadas ocasiones formen parte del día a día. Ese gran mito contemporáneo. Justo en tus ojos está el olvido de la soledad. En tu voz el verano. Un verano continuo, mejor que los de verdad. A veces las verdades es mejor resvalarse por ellas y caerse en la piscina de bolas. […]