01.09.18


-O problema do saber é que creba as almas. Un non pode deixar de saber. Non hai xeito de borrar as conciencias. Un pódea suspender, amordazala por un tempo, pero máis cedo que tarde volverá agromar. É entón nunca máis haberá silencios. Nunca máis haberá noites en que deixarse levar polas sereas, escoitalas cantar e falar dos mares de corais cristalinos. E nesta vida ninguén quere vivir sen noites. Por iso é mellor non saber. Para poder durmir. Para poder esperar. O maior castigo que hai no mundo é non ter tempo que esperar.

Fálame do silencio. Pablo López Orosa.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *