01.12.16


Paso a paso CoTeatro vai sendo unha realidade. Unha historia que parece unha planta, foi sendo regada con tempo e cariño, con luz, encontros, risas. Sabemos que é arriscada, pero sen risco tampouco ten moito sentido a creación, a necesidade propia de dar un paso adiante é indispensable. Sabemos tamén que este espectáculo non ten un punto intermedio, ou sae moi ben ou sae mal, non ten unha rede de seguridade como lle chamo eu. Os Límites do frío está cada vez máis cerca, ata onde pode chegar o ser humano coa supervivencia, onde está o límite da dignidade social? Este é o noso fío de xogo, a nosa liña de equilibrismo. CoTeatro hace con toda a forza que teñamos o señor Carro e máis eu.

manolo

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *