03.04.16


“Hai currunchos que son cucuruchos de dúas bolas, dun lado un sabor, e polo outro lado outro. Esto parece unha parvada, e realmente si o é, pero deixa claro que os mundos conviven xuntos. Con dobrar a cara, ou aumentar o paso, é suficiente. Chega para ignorar o realmente visible, é dicir, o invisible. Estamos acostumados a convivir co ruído e pouco a pouco parece que imos olvidando a ese paxaro que te desperta sen querer, a cara amable do despertador.”

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *