06.04.16


“Tenden as tentativas, tende o azar. As pinzas están a colgar. A loucura dos pés dos indecentes. E coller a ría como un volcán do que sae o azul do ceo, e nos transforma. A delicadeza de poñer o acento no cadro que estemos visualizando. Deixar ir e recibir. Recibir e deixar ir. Eso son as transicións, unha recepción constante, evitando que sexa decepción. Pero sen olvidar que os baixóns son tan necesarios como a noite. A normalidade e a loucura deben convivir en paz, porque se precisan, unha tanto como a outra á unha”.

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *