06.08.16


A nosa querida protagonista. Quixemos acercarnos a ti, o mellor que puidemos. Pouco a pouco estamos á túa altura, e agora non nos queda máis remedio que coller a túa forza, ou o que pensamos que foi, e expandilo como unha plaga. Estamos aquí para pisar forte, non queda outra, é o que toca. O mellor sería que estiveses orgullosa de nós, e temos unha semana preciosa por diante para facelo realidade. Viva a historia que é teatro e o teatro que fala de historia, e nós que o poidamos facer.

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *