10.03.16


“Edimburgo ten un gris máxico, e un ruído calado que deixa falar e pasear. Parece un parque a atraccións real: polo palpable e polo señorial, ambas cousas. Nós somos un grupo heteroxéneamente tolo, diferentes profesións e idades, unidas polo humor e a camaradería. As ganas son o pan de cada día da felicidade, a cura para que nada teña que ser curado. E alí, na diversidade, entendímonos. Percorrendo a historia enténdese o presente, e descúbrese que nada está inventado, todo ven das migas de pan que se foron deixando polo camiño. Comezou o primeiro día de 4 días para o recordo.”

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *