10.04.16


“Un Lego. Ese é o xogo. Unha alfombra chea de carreteras. E volver a construir. Coller as pezas e facer que encaixe. Sabes que tes as que tes, e non podes facer outra cousa. Non podes inventarte pezas, debes inventar con elas, e listo. Pode ser que non saiamos de alí. Desas vivencias, e que todo sexa volver comezar. E purificalas. E reinventalas. E deixar que lles entre o perfume das experiencias que nos fan madurar. O mellor momento é ese que transitas coa coherencia e a ilusión desas circunstancias. Por iso se di que o mellor sempre está por chegar.”

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *