11.11.16


Xusto coincide nos onces. Ano Castelao, parece ser tamén o meu ano dalgunha maneira. Curioso. Volveu a literatura, está pousada por fin nas miñas mans, despois de tanto. O bo é que queda moitísimo, e é un gran logro que xa esté nas mans. Realmente é cedo, aínda que pareza que o camiño foi longo, pelexado. Agora ela sei que decidirá o mellor para min, e estou encantado. Preparado para todo o que está a piques de vir, que é moito moitísimo. A vela e o vento que sopra dende o norte é esa gran amiga a ficción, esa que pode sacar o mellor de nós e ser a maior aliada da realidade, xa van sendo hora de que os soños manden no mundo dunha vez por todas.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *