13.03.18


Levantarse co arrecendo do xardín de herba artificial. Tomar o café da máquina da esquina que di que está feito no momento. Saudar a un can de cristal. Beber a auga que xa non é auga. Pagar con elementos que non existen. Mirar unha paisaxe nun baño de pago da estación de Atocha. Sentarse en bancos individuais. As enumeracións mataron a literatura.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *