15.07.16


DIARIO DE UN TIO LENTO EDIMBURGO:

10/08/16. 1a Parte.

Se un é tonto é tonto. Eche o que hai. Levantarse antes porque non querías levantarte antes para rematar esperando igual. Que todos os problemas sexan eses. 3 avións, igual que Irlanda. Esta vez dende outro lugar vital. É curiosa a falta de percepción do entorno que temos. Parece que temos o autismo desenrrolado. Polo asunto das comunidades ególatras, que é unha idea actual, é dicir, estar en comunidade en pequenos núcleos pechados que teñen interdependencia asitida. O comunitario precisaría dun saneamento da intercomunicación, porque os soportes están. Pero as intencións? Póñoo en dúbida. Hai encontros continuos que non teñen nada de encontros, son desencontros suavemente silenciados, é dicir, tapamos os sentidos sen daros conta de que o facemos. Anacronismo, arrtimia, corazóns sempre pendientes dun posible desfibrilador, que confíe en despertar as conexións gardadas debaixo do percibido pero non recibido.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *