15.08.18


Hai recordos que son presentes e imposibles que poden ser futuro. E unha parte de min resiste mentres outra te deixa ir. Síntome co patetismo de crer que o karaoke era unha canción eterna. Por iso aceptar con tranquilidade a vida e respirar son a única resposta a esta batalla.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *