17.07.16


DIARIO DE UN TIO LENTO EDIMBURGO:

11/08/16

Despois de recuperar enerxías, esto é unha explosión de teatro. Unha selva de soños. Entre a fauna e a flora as ilusións navegan, chocándose sen violencia. Bueno, unha pouca si. Vivimos vestidos de vida, nevegando por carteis e inmensas posibilidades. Aquí o fío é moi fino, o público decide entre ofertas e ofertas, e máis ofertas. Parece feito esto coa mecánica da humildade, que non sabes que existe moitísima xente boa, vas mal. Moi mal. Aprendes a valorar o teu alento, non queda outra. Sabes que pode pasar de todo, e eso non o vou negar que ten o seu morbo. Ata o fracaso pode ser atractivo de se afronta con ilusión. Entre luces das luces, nós reiteramos no sorrir.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *