18.01.17


Pouco a pouco, coa lingüa fina para poder saborear. Facer sinxelo, mover a delicadeza e a forza do mesmo sentido, con ganas. Sentir esa enerxía que recorre sen medo os feitos, sen forzar. Todo merece ser celebrado con calma, sen presa. Poder percorrer o camiño cos ollos e os poros abertos, difrutar por igual da luz e da oscuridade.

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *