18.08.16


Celebrar. Buscar a forma de facelo o mellor posible, non a fondo perdido. Todo o que ten esencia de durar, aínda que sexa un momento breve que queda no recordo, ten esencia infinita. Esa é a forma de celebrar, coas ganas de que quede na memoria. Ter cuidado de non facer o parvo no mal sentido polo camiño. Non pasarse das liñas da coherencia, esas que marcan os vínculos coa realidade. Onde está a liña entre o entretenemento e a cultura, onde unha desdibuxa a outra, e cómo se pode facer para coller o mellor de cada cousa. O equilibrio, o querido equilibrio.

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *