19.08.17


“Sacar lo mejor de los inevitable de nosotros mismos”. Pode ser que despois de séculos sendo “escravos” dunha moral relixiosa, dun patrón mental xa establecido, agora mesmo estemos vivindo unha explosión da liberdade esaxerada. Parece como si os nosos pais non nos deixasen sair nunca da casa e a primeira vez que saes de festa colles un coma etílico. Esta obsesión polo disfrute penso que ten que ver cun contrase que diferencia o agora do sufrimento continuo anterior. A obligación a sufrir para gañar a vida eterna, fai que agora vivamos unha necesidade do carpe diem continuo. Dende fai varios anos teño a sensación de que a época de agora é postromántica, hai patróns moi parecidos ós da segunda metade do século XIX. Todo volve, o asunto debe ser elixir ben a onde volver.

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *