21.02.18


Se algunha vez me olvido do valioso que é bicarte…podes pegarme. Douche permiso. Temos a Nosa Lei nas mans. Porque sería defender o que é teu: o meu cariño de amor por ti. Sería un acto de resistencia a favor da beleza e a vitalidade. Non é cuestión de propiedades, nin tampouco de posesión. É por lembrarnos da revolución que supón o infindo compartir da nosa conexión.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *