21.04.16


“Se chove, que chova algo distinto. E que nos acordemos, que faga resucitar algo durmido, que non nos deixe durmir. Os ollos poderían ser gotas que brillan, e que non pasa nada. Todo ben. Entender a fascinación como algo normal, e non como algo tolo. E alí vivir. Sabendo que a normalidade pode ser outra cousa, que fagamos un cambio climático nas actitudes, xa que soportamos as novidades meteorolóxicas, podemos abrir unha luz detrás da tormenta. E que a caída sexa unha ventá a un lugar onde se filtren as paixóns doutra forma.”

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *