21.09.17


5 MESES

Quixera quedarme alí,

na paixón descoñecida,

na acuarela do sorriso.

Na túa mirada,

con e sen fronteira.

O único límite é o do tempo,

porque quixera regalarte incluso

o que xa pasou.

Chegar á adolescencia contigo,

algo que xa é imposible.

Nós sabemos moito diso,

porque sempre seremos nós.

Ese Son.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *