22.04.16


“O bus ten o encanto de compartir os silencios con outras persoas. Un rapaz discutía e discutía co seu pai por teléfono. Ao parecer non chegaba a buscar a metadona para o fin de semana. Levantouse tarde, tiña que coller un taxi e non lle daban as contas para todo. Dixolle que sempre lle obligaba a levantar a voz, que nunca o escoitaba. Chamouno “payaso” catro veces, antes de que o pai colgase. A fantástica vida das cidades. Se chego tarde non ma van dar, dicía. Canto entrenamento de ignorar temos os poboadores das metrópoles. Canto no que pensar para evitar actuar.”

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *