25.12.16


Poucas persoas nacen coa necesidade de iluminar. Esa liña que separa o alumbramento da vontade de brillar. Parece que o mundo actual non lle está facendo xustiza ó talento, porque é como si o destino lle puxese a perna a uns cantos para que caesen, coa visión dunha fronteira social que parece tenebrosa. Quizais toca coller testigo, e dar ese paso que deron outras persoas, revitalizado e materializalo hoxe. Pensar na xustiza poética. Alimentarse dela. Os tempos mudan, e seguramente o único útil é o que imos sabendo aprender para mellorar, e seguir brillando o que as circunstancias nos deixei coa mesma vontade do sol: a constancia.

 

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *