27.10.17


Bresson fai un retrato realista cunha estética incríble. Cine francés clásico, coa alma humanista sempre como bandeira como mínimo nas apariencias. Nesta película a protagonista é unha nena, con moito carácter e cunha situación familiar complicada. Unha resistente. Acompañámola na viaxe triste e dura pola que vai. Gustoume moito a fotografía. As interpretacións nótase que quedaron anticuadas. En todo caso as obras de arte sostéñense no tempo, como se fosen capaces de agarrarse ás paredes do tempo.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *