28.02.18


Recordos.

ESPÍRITO LIBRE

Sempre hai causas das que non sabemos, igual que hai casas das que somos prisioneiros.

Se a poesía nos deixa,

veremos o solpor á sombra dos medos.

E alí,

coma paxaros que trasladan o niño pau a pau,

veremos espertar os vermes.

Dirémoslles que non pasa nada,

que a lúa nos deu permiso para xogar con eles.

Para invitar ás sombras a pasar, a formar parte dos límites.

A dicir sempre que si cando nos inviten a bailar.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *