29.06.16


A situación é sinxela. Unha pelexa por un caixeiro. Moitas sensibilidades divididas aí. Un bótalle en cara o outro o desprecio. Dentro do ruín está o máis ruín. Como quen lostrega o lugar onde xa descargou a electricidade. Eso é o que debe haber. Electricidade. Unha mezcla entre o pokemon e o son goku. Claro…esa mezcla curiosa, como si o caixeiro se convertise nun debuxo animado, un xogo surreal no que o sucio se volve cor, de tocar o outro lado. Manolo sae do seu marco, rompe os límites. Estes son os límites non? Pois o principio da parte narrativa, da pintura, temos que pintar, deixarlle claro ó público o que é vivir fóra dos límites, o que é sentir o verdadeiro frío…

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *