31.12.17


NON HAI ÚLTIMOS POEMAS

É certo,
non existen.
Os últimos poemas non existen. Sempre son unha ponte ó seguinte.

Aínda que o seguinte sexa ningún.

Hai que deixarlle paso ó baleiro,
ó espazo que só é iso,
a que volten as ganas.
Dicía Compai Segundo que a clave estaba en quedarse con ganas de máis.

Porque voltar é ser.
Ser e voltar.
Repetirse coa insistencia do resistir,
o placenteiro,
non confundamos as cousas.
Os últimos poemas non existen. Porque sempre hai máis,
aínda que non sexan teus,
non importa que sexan meus,
con que sexan chega.
Tres versos con x recordan ó sexo. Os poemas reprodúcense,
por iso non hai últimos poemas.
Son pombas que volven ó teu xardín aínda que sexa para cagarse nel.

Respeta que se poidan cagar nel.
Por iso os últimos poemas non existen.

Dejar un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *